طرز فکر

شاید به جرات بتوانم بگویم مهمترین موضوعی که در حوزه رشد و بهبود فردی مطرح است، موضوع طرز فکر است. طرز فکر یعنی رویکرد شما نسبت به مسائل در زندگی چیست. همه ما می دانیم که زندگی ما مملو از رویدادها و اتفاقاتی است که در طول روز برایمان اتفاق می افتد و نوع نگاه و واکنش ما به آنهاست که سبک زندگی ما تعیین می کند.

این موضوع تحت عنوان طرز فکر سالهاست که در دنیا در حال بررسی است و محققان بسیاری در این حوزه با آزمایش روی گروه های مختلف افراد و تحقیقات متنوع به نتایج جالبی رسیده اند. در این مقاله قصد دارم در مورد دو مدل از طرز فکر یعنی طرز فکر رشد و طرز فکر ایستا مطالبی ارائه بدهم. انتظارم این است که با خواندن این مقاله تا حدودی با انواع طرز فکر و اثری که در زندگی ما دارد آشنا شده باشید.

طرز فکر رشد ( growth mindset) در مقایسه با طرز فکر ایستا(fixed mindset)

افرادی با این طرز فکر مدام به شدن فکر می کنند. انتظار ندارند تا در هر کاری خبره باشند و باور دارند با تلاش و کوشش می توان توانایی انجام هر کاری را بدست آورند.

در حالی که افرادی با طرز فکر ایستا به بودن فکر می کنند. آنها فکر می کنند یا در کاری باید توانمند باشند یا هیچ، به این معنی که اگر توانایی انجام  کاری را دارند که خوب انجام می دهند و اگر ندارند دیگر هیچ وقت این توانایی را بدست نخواهند آورد.

به عبارتی دیگر طرز فکر رشد فکر می کند که توانایی قابل آموختن است و طرز فکر ایستا به این فکر می کند که افراد با توانایی به دنیا می آیند.

افرادی با طرز فکر رشد صرفا قرار گرفتن و تلاش در فرایند یاگیری و رشد برایشان موفقیت محسوب می شود در حالی که افراد با طرز فکر ایستا مدام به نتیجه فکر می کنند. تجربه و آموخته هایی که در مسیر برایشان اتفاق می افتد خیلی مهم نیست، صرفا دنبال دستاورد و نتیجه هستند.

با توجه به مطالب بالا طبیعی است که افراد با طرز فکر رشد تلاش را دلیل و لازمه رسیدن به هر هدفی می دانند و مدام در حال تلاش برای رسیدن به اهدافشان هستند. در حالیکه افراد با طرز فکر ایستا تلاش را بی معنی و بیهوده می دانند و فکر می کنند یا فردی توانایی انجام کاری را دارد یا ندارد و نقش تلاش کاملا کم رنگ و بی فایده است.

افراد با طرز فکر رشد چالش ها را فرصتی برای رشد می بینند و از هر چالش به عنوان تجربه و درس در راستای تقویت خود استفاده می کنند و افراد با طرز فکر ایستا از چالش ها فاصله می گیرند تنها در صورتی ادامه می دهند که فضا کاملا امن و بی خطر باشد.

اگر از افراد با طرز فکر رشد انتقادی شود، در مورد آن فکر می کنند و در راستای تقویت و بهبود خود از آن استفاده می کنند در حالیکه انتقاد برای افراد با طرز فکر ایستا برابر است با این تفکر که من بد هستم و من خوب نیستم و از عهده این کار بر نمی آیم.

عبارت ” هنوز” عبارتی است که از فردی با طرز فکر رشد زیاد می شنوید: هنوز توانایی انجام این کار ندارم ولی با تمرین یاد می گیرم. هنوز اینقدر پول ندارم ولی به به زودی با طرح های نو و اجرای آن حتما به این میزان ثروت خواهم رسید.

همه ما در مواجهه به مسائل زندگی ممکن است با طرز فکر ایستا یا با طرز فکر رشد برخورد کنیم. ولی ممکن است گرایش ما به یکی از این دو طرز فکر بیشتر باشد.

گذشته ما و محیطی که در آن رشد کردیم بسیار در شکل گیری طرز فکر ما موثر است. کودکی که مدام با محدویت های والدین مواجه بوده است   جملات “تو نمی توانی” و “از عهده اش برنمیایی”  را زیاد شنیده اند احتمال اینکه در بزرگسالی با طرز فکر ایستا زندگی کنند بیشتر است.

حالا که با این دو نوع طرز فکر آشنا شدیم علت بسیاری از تصمیم گیری های زندگی را متوجه می شویم و در صورتی که بخواهیم تجارب جدیدی در زندگی به دست آوریم لازم است آگاهانه نسبت به موضوع طرز فکر بپردازیم.

 

 

 

2 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

Want to join the discussion?
Feel free to contribute!

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *